'' Bir erkek ve bir kadın evlenirler, sevişirler ve çocukları olur
ya da olmak zorundadır. Evliliğin devamı için, evliliğin kanıtı için çocuk şarttır. Evlenir evlenmez çocuk yapmak -ki bu tabir bana hep komik gelmiştir- kadın ve erkeğin bağlılığını taçlandırır.''
Bunlar kesinlikle benim fikirlerim değil elbette. Alışılagelmiş, toplum tarafından insanlara empoze ettirilmiş yargılar bence. Eskiye nazaran biraz daha biliçlendi insanlar çocuk konusunda fakat bence yeterli düzeyde değil hala.
Liseye başladığım yıllarda da bu fikre sahiptim ben yine. İnsanların bebek sahibi olmak konusunda sorumsuzca davrandıklarını gözlemliyordum fakat çok dile getiremiyordum. Çünkü bekar bir kızın bu konularda konuşması pek hoş karşılanmıyordu toplum tarafından. Ama artık fikrimi söyleyebiliyorum yaşım gereği.
Bir bebeğin ana rahmine düşmesi, gelişmesi, doğması Allah'ın verdiği bir mucize. Tabiki insanlar sorumluluklarını alabilecekleri kadar bebek sahibi olabilirler. Bu herkesin doğal hakkı. Ama bakamayacakları, ilgilenemeyecekleri bebekleri dünyaya getirmeleri çok ama çok yanlış.
Bebek sahibi olduğu halde bir işte çalışmaya gönlü olmayanlar, bebeğinin mama parasıyla kumar oynayanlar, çocuklarını aç bırakıp sözüm ona aşık oldukları kadınlara para yedirenler, sadece karnında taşıdığı için adı anne olan kadınlar, çocuğunu sevgiye aç bırakanların, sorumsuz insanların ne kadar hakkı var sizce bebek sahibi olamaya?
Bence hakları yok. Bir canı hayata getirip, onun ellerini sımsıkı tutup, her şeyeden koruyamayacaksan ne işe yaradı anne ya da baba olmak.
Kültür olarak biribirinden çok farklı şehirlerde yaşadım şimdiye kadar. yani çok insan tanıdım. Eşine çocuk doğurtmaktan başka hak tanımayan erkekler, verimliliğini kanıtlamak için çocuk doğuran kadınlar tanıdım. Çocuklarına bir defa gülümsememiş, saçlarına dokunmamış, onları hayata tek başına savurmuş aileler gördüm.
Sorumsuzca dünyaya getirilen, sevgi gösterilemeyen, sevilemeyen, ellerinden sımsıkı tutulmayan her çocuk ilerde toplumun karşısına bir sorun olarak çıkacaktır ne yazıkki.
Tıp bu kadar ilerlemişken, bir sürü korunma yöntemi varken bakamayacakları kadar çocuk dünyaya getirmenin cahillikten başka nedeni yok bence.
keşke dünyaya merhaba diyecek bebeğe sorulabilse doğmadan önce ''bu hayata gelmek istiyor musun'' diye.
(bu konuya daha çok dikkat çekmek için tekrar yayınlıyorum bu yazımı;daha önce diğer blogumda okuyanların affına sığınarak.)
3 yorum:
Eğer doğacak bebeğe sorarsak yinede dünyaya gelmek ister ne kadar kötülesekte bu dünyayı yinede ayrılmak istemeyiz değilmi ;)
bu dünya kötü değil,biz kötüleştiriyoruz bence...bana sorsalardı ben doğmak istemezdim:)
Bence herşeye rağmen yinede doğmak isterdi her bebek.Hata yapabilmek, bazen zorlukları çekmek acisiyla tatlisiyla herşeyiyle güzeldir nefes almak.Aksi taktirde Meleklerden ne farkımız kalırdı.Onlarda bu yönümüzü kıskanıyorlardir belki (kıskanamamayi bile kıskanıyorlardır belki :) ) iyisiyle kötüsüyle doğrusuyla yanlışıyla sonuçta herşeyiyle bizim hayat.Kısada olsa aldığın nefes ve sonunun olması bile farklı bir anlam ve değer katiyor.. iyiki variz iyiki var olacaklar...
Yorum Gönder